ندای لرستان - آخرین خبر /محمد نصرتی مدافع سابق تیم ملی فوتبال ایران در بخش اول گفتوگو از روزهای آغاز فوتبال حرفهای خود در ابومسلم مشهد و تجربه زندگی دور از خانواده در ۱۸ سالگی میگوید.
محمد نصرتی در گفتوگوی ویژه با آخرین خبر:
آن زمان هر دو تیم پاس و ابومسلم به نوعی زیر نظر نیروی انتظامی بودند. آقای قالیباف که در آن مقطع رئیس نیروی انتظامی بودند و خودشان هم مشهدی بودند، از این دو تیم حمایت میکردند. البته بعدها به دلیل اینکه هر دو تیم به یک مجموعه تعلق داشتند و تعارض با قوانین فیفا، بحثهایی درباره این شکل از مالکیت مطرح شد.
در آن مقطع آقای فیروز کریمی مدیر آکادمی تیم پاس بودند و بازیهای ما را دیده بودند. در همان دوره او سرمربی ابومسلم شد که در لیگ دسته دوم حضور داشت و بازیکنان باتجربه و بزرگی هم در ترکیب خود داشت. من هم بهعنوان بازیکنی جوان به این تیم پیوستم و همراه ابومسلم موفق شدیم به لیگ بالاتر صعود کنیم.
پس از صعود ابومسلم، آقای کریمی سرمربی پاس شد و ما هم به همراه او به پاس رفتیم. به این ترتیب حضورم در فوتبال حرفهای از ابومسلم آغاز شد و بعد از آن به پاس منتقل شدم.
من در خانوادهای گرم و صمیمی بزرگ شدم. از نظر مالی جزو قشر ضعیف جامعه بودیم. پدرم ۳۰ سال آشپز یک مؤسسه بود و مادرم هم خانهدار بود. در چنین شرایطی، اینکه یک جوان در حدود ۱۸ سالگی ناگهان از خانواده دور شود، واقعاً سخت است.
یادم میآید آن زمان تازه واکمن به بازار آمده بود و ما هم یک دستگاه واکمن خریده بودیم. خانواده عمویم هم در این زمینه به ما کمک کرده بودند. چون صدایمان بد نبود، گاهی زمزمه میکردیم و موسیقی گوش میدادیم. یک آلبوم از علیرضا افتخاری هم گرفته بودیم که یکی از آهنگهایش را خیلی دوست داشتم و مرتب گوش میکردم.
بعدها که دستگاههای پخش سیدی و ویسیدی به بازار آمد، به بازارچه عباسقلیخان رفتیم و یک دستگاه ضبط سیدیخور خریدیم. آن زمان هفت، هشت نفر در یک خانه ویلایی زندگی میکردیم و گاهی فیلم هم میدیدیم. در واقع سرگرمی ما گوش دادن به موسیقی و تماشای فیلم بود و به این شکل اوقات فراغتمان را میگذراندیم.