ندای لرستان - همشهری / بالاخره از شر آن سرفه خلاص میشوید و دوباره احساس عادیبودن میکنید. کار و زندگی خود را از سر میگیرید، و شاید برای 3روز همهچیز عادی بهنظر برسد. اما دوباره گلویتان شروع به خارش میکند و تا آخر هفته دچار تب میشوید. دلیل ابتلای مداوم به بیماریها ناشی از یک مشکل نیست، بلکه ترکیبی از چیزهای کوچکتر است.
بالاخره از شر آن سرفه خلاص میشوید و دوباره احساس عادیبودن میکنید. کار و زندگی خود را از سر میگیرید، و شاید برای 3روز همهچیز عادی بهنظر برسد. اما دوباره گلویتان شروع به خارش میکند و تا آخر هفته دچار تب میشوید. دلیل ابتلای مداوم به بیماریها ناشی از یک مشکل نیست، بلکه ترکیبی از چیزهای کوچکتر است.
اگر این وضعیت برایتان آشنا بهنظر میرسد، تنها نیستید. بسیاری از مردم خود را در این چرخه میبینند؛ یک یا 2هفته بیماری، چند روز بهبودی نسبی و سپس بازگشت به بیماری. دکتر اچ. گورو پراساد، پزشک داخلی میگوید: در بیشتر موارد، بیماریهای مداوم بهدلیل یک مشکل بزرگ نیست. معمولا ترکیبی از چیزهای کوچکتر است که در کنار هم، باعث میشوند بارها و بارها بیمار شوید. این بیماریهای مداوم یا گاهبهگاه دلایلی دارند که در این مطلب به آنها میپردازیم.
بازگشت زودهنگام به روتین زندگی: با این کار در واقع بهبودی را پشت گوش میاندازیم. این سهلانگاری به عفونت بعدی فرصت خوبی میدهد تا دوباره ما را بیمار کند.
در معرض ویروسها قرار گرفتن: در زمان شیوع یک ویروس یا بیماری بهتر است کمتر خود را در معرض ابتلا به ویروس قرار دهیم، کمتر در اداره حضور پیدا کنیم یا در جمعها حضور نداشته باشیم و کمتر از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم. هر چه در زمان شیوع ویروسها خود را در معرض آنها قرار دهیم، بیشتر بیمار میشویم.
استرس در پس زمینه قرار دارد: استرس مداوم میتواند مداوا و بازیابی از بیماری را طولانیتر کند و بر خواب فرد نیز تأثیر بگذارد و بدن را در برابر عفونتها ضعیفتر کند.
برنامههای نامنظم غذایی: از دست دادن وعدههای غذایی، خوردن غذا در ساعات غیرمعمول و در مجموع بینظمی در غذا خوردن و عادات غذایی نامناسب میتواند در تداوم بروز بیماریها مؤثر باشد.
معالجه علائم و نه علت بیماری: خیلی از افراد فقط به علائم بیماری میپردازند و سعی در درمان آن دارند. یعنی فقط به درمان تب یا گلودرد میپردازند بدون اینکه علت اصلی بیماری را مورد توجه قرار داده باشند. اگرچه توجه به علائم میتواند در کوتاهمدت کمککننده باشد اما همیشه نمیتواند منجر به بهبودی کامل شود. مخصوصا اگر روند مصرف داروها زودتر از زمان لازم متوقف شود یا اینکه فرد داروها را بدون تشخیص دقیق بیماری صرف کند؛ یعنی داروها واقعا مرتبط با بیماری وی نباشند.